Einkenni þessarar hleðsluaðferðar er að hún er hlaðin með stöðugum háum straumi. Þegar það er hlaðið að ákveðinni spennu (sem jafngildir spennunni við úttakspunkt rafhlöðunnar) hættir það að hlaða og tæmist með miklum straumi (eða lágum straumi) til að afskautast og síðan er það hlaðið með stöðugum háum straumi. Samkvæmt þessu fer hleðslu- og losunarferlið fram til skiptis. Tíðni útskriftarpúls eykst með aukningu hleðsluafls og breidd hleðslupúls minnkar með aukningu hleðsluafls. Þegar hleðslumagn og losunarmagn eru í grundvallaratriðum jöfn þýðir það að rafhlaðan er fullhlaðin og hleðslunni lýkur strax.
Samkvæmt þessari aðferð eru mörg kerfi heima og erlendis til að átta sig á hraðri hleðslu rafhlöðunnar. Þessi aðferð hefur engar afskautunarráðstafanir á upphafsstigi hleðslu. Eftir að afskautun hefur verið bætt við heldur hleðslupúlsbreiddin áfram að minnka, sem gerir það að verkum að meðalgildi hleðslustraums lækkar hraðar og lengir hleðslutímann.
